روی خاک وجودم نه گلی هست نه درختی /

لحظه های بی تو بودن میگذره، اما به سختی

&&&&&

اگه شبی از شبهای زمستان مسافری به امید گرمی نگاهت به تو پناه آورد

تنهاش نذار، شاید در گرمترین روزهای تابستان به خنکی لبخندش محتاج باشی

&&&&&

رسید مژده که ایام غم نخواند ماند / چنان نماند و چنین نخواهد ماند /

گرچه من در نظر یار خاکسار شدم / رقیب نیز چنین محترم نخواهد ماند

&&&&&

دلبرا در دل سنگ تو وفا نیست چرا؟ / کافران را دل نرم است و تو را نیست چرا؟ هر که قتلی بکند، کشته بهایی بدهد / تو مرا کشتی و امید بها نیست چرا؟

&&&&&

به حساب خیالبافی ام مگذار، اما ستاره ای دارم در تاریکترین شبها،

فقط خواستم بدانی که میتوان دلخوش کرد به چراغهای کوچک یک هواپیما!

&&&&&

خطی کشید روی تمام سوال ها / تعریف ها، معادله ها، احتمال ها /

خط ها به هم رسید و به یک جمله ختم شد / با عشق ممکن است تمام محال ها

&&&&&

احساس تو چون طراوت باران است / بر زخم شکوفه های گل درمان است /

هر وقت که در هوای تو می چرخم / انگار نفس کشیدنم آسان است

این هم ازیک عمر مستی کردنم/سالها شبنم پرستی کردنم/ای دلم زهرجدایی را بخور/چوب عمری باوفایی را بخور/ای دلم دیدی که ماتت کرد و رفت/خنده ای بر خاطراتت کرد و رفت/من که گفتم این بهار افسردنیست/من که گفتم این پرستورفتنیست/آه عجب کاری بدستم داد دل / هم شکست،هم شکستم داد دل

&&&&&

گفتم ای جنگل پیر تازگی ها چه خبر؟
پوزخندی زد و گفت : هیچی ، کابوس تبر!

&&&&&

دعای باران چرا؟ دعای عشق بخوان! این روزها دلها تشنه ترند تا زمین. خدایا کمی عشق ببار.

&&&&&

بی خبر از هم خوابیدن چه سود؟

بر مزار مردگان خویش نالیدن چه سود؟

زنده را تازنده است باید به فریادش رسید.

ورنه بر سنگ مزارش آب پاشیدن چه سود؟.

گر نرفتنی خانه اش تا

زنده بود.

خانه صاحب عزا خوابیدن چه سود؟

گر نپرسی حال من تا

زنده ام.

گریه و زاری و نالیدن

چه سود؟

زنده رادر زندگی قدرش بدان.

ورنه مشکی از برای مرده پوشیدن چه سود؟

گرنکردی یادمن تا

زنده ام.

سنگ مرمر روی قبرم وا نهادن ها چه سود؟..

&&&&&

پایان این حکایت خندانیست.

من عاشق او بودم و او عاشق او…!!!

&&&&&

امشب دوباره یاد تو داغ دلم رو تازه کرد،،،
نبودنت کنار من غمهامو بى اندازه کرد.

&&&&&

نمیدونم، کی اون روز میاد که ما آدما بفهمیم هر خنده ای از دلخوشی نیست و هیچ غمی از این بالاتر که بغضی رو همرات داشته باشی که ،

نتونی حتی با گریه کردن و حرف زدن با نزدیک ترین کست از شرش خلاص شی!

شاید هم این یکی از قانونهای روزگاره!

&&&&&

ماشقایق های طوفان خورده ایم،سیلی ناحق فراوان خورده ایم،ساقه ی احساسمان خشکیده است،زخم ها از تیغ و طوفان خورده ایم،هیچ کس ویرانیم را حس نکرد،وسعت تنهاییم را حس نکرد،درمیان خنده های تلخ من،گریه ی پنهانیم را حس نکرد ،درهجوم لحظه های بی کسی،درد بی کس ماندنم را حس نکرد.

&&&&&

میگن پشت سر مسافر آب بریزی برمیگرده اشک که از اب زلالتره چرا مسافر من برنمیگرده؟

&&&&&

یه روز وقتی به گل نیلوفر نگاه میکردم ترس تموم وجودم برداشت که شاید منم یه روز مثل گل نیلوفر تنها بشم سریع از کنار مرداب دور شدم . حالا وقتی که مبینم خودم مرداب شدم دنبال یه گل نیلوفر میگردم که از تنهایی نمیرم و حالا میفهمم … گل نیلوفر مغرور نیست اون خودشو وقف مرداب کرده

&&&&&

گرچه ای دوست غرور دلت احساس مرا درک نکرد ، آفرین بر غم عشقت که مرا ترک نکرد.

&&&&&

درغریبئ ناله هاکردم

کسئ یادم نکرد

درقفس جاندادم و صیاد ازادم نکرد

ضربه مردم چنان از زندگئ سیرم نمود

آرزوئ مرگ کردم

مرگ. هم یادم نکرد

&&&&&

روی خاک وجودم نه گلی هست نه درختی / لحظه های بی تو بودن میگذره، اما به سختی

&&&&&

اگه شبی از شبهای زمستان مسافری به امید گرمی نگاهت به تو پناه آورد تنهاش نذار، شاید در گرمترین روزهای تابستان به خنکی لبخندش محتاج باشی

رسید مژده که ایام غم نخواند ماند / چنان نماند و چنین نخواهد ماند / گرچه من در نظر یار خاکسار شدم / رقیب نیز چنین محترم نخواهد ماند

&&&&&

دلبرا در دل سنگ تو وفا نیست چرا؟ / کافران را دل نرم است و تو را نیست چرا؟ هر که قتلی بکند، کشته بهایی بدهد / تو مرا کشتی و امید بها نیست چرا؟

&&&&&

به حساب خیالبافی ام مگذار، اما ستاره ای دارم در تاریکترین شبها، فقط خواستم بدانی که میتوان دلخوش کرد به چراغهای کوچک یک هواپیما!

&&&&&

خطی کشید روی تمام سوال ها / تعریف ها، معادله ها، احتمال ها / خط ها به هم رسید و به یک جمله ختم شد / با عشق ممکن است تمام محال ها

&&&&&

احساس تو چون طراوت باران است / بر زخم شکوفه های گل درمان است / هر وقت که در هوای تو می چرخم / انگار نفس کشیدنم آسان است