و قفلی از دلتنگی بر آن می گذارم ، که رمزش حروف اسم توست

بیا با من دلم تنهاترین است / نگاهت در دلم شور آفرین است
مرا در شعله ی عشقت بسوزان / که رسم دوستداریها همین است

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

سالها بگذشته از میلاد من / کی یکی مردانه باشد یاد من
منو یک تنهایی و یک شمع روشن / خدایا نکند باد بیاید

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

این همه تنهایی برام زیاده / نذار که از دست خودم خسته شم
نذار با این تنهایی خو بگیرم / کاشکی نمیشد به تو وابسته شم

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

در تمام عمرم جز تنهایی و تفکر و غم و عشق ، سرگرمی ای نداشته ام !

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

تحمل تنهایی از گدایی دوست داشتن آسانتر است ، تحمل اندوه از گدایی همه ی شادی ها آسانتر است

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

مچاله کن ، بشکن ، بند بزن ، خط بزن ، خلاصه راحت باش …
ارث پدرت نیست ، دل تنهای من است

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

تا تو هستی و غزل هست دلم تنها نیست / محرمی چون تو هنوزم به چنین دنیا نیست
از تو تا ما سخن عشق همان است که رفت / که در این وصف زبان دگری گویا نیست .

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

در این زندان تنهایی ، به هر سو هرکجا هستم
از این بابت دلم شاد است که گاهی میکنی یادم

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

در این زندان تنهایی ، به هر سو هرکجا هستم
از این بابت دلم شاد است که گاهی میکنی یادم

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

بیـــا برای یکــبار هــم که شـــده…
دست به خلاف بزنیـم…!
من اندوه تـــو را مـــی دزدم…!
تو تنهـایـی مـرا…!!

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

جان غمگین،تن سوزان،دل شیدا دارم / آنچه شایسته عشق است مهیا دارم
سوزدل،خون جگر،آتش غم،درد فراق /  چه بلاها که زعشقت من تنها دارم

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

مرا از خود رها کردی و رفتی / مرا انگه که تنها مانده بودم
ولی من باز هم هستم به یادت / اگر چه دور هستم از سرایت

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

با تو بودن همیشه پر معناست / بی تو روحم گرفته و تنهاست
با تو یک کاسه آب ، یک دریاست / بی تو دردم به وسعت صحراست

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

گر بدانم نیستی غمی نیست زتنهایی …….. اینکه هستی و تنهایم غم دارم

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

غربت آن نیست که تنها باشی ، فارغ از فتنه ی فردا باشی
غربت آن است که چون قطره ی آب ، در پی دریا باشی
غربت آن است که مثل من و دل ، در میان همه کس یکه و تنها باشی

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

تنهایی ام را با کسی قسمت نخواهم کرد ….. یک بار قسمت کردم ، چندین برابر شد

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

ما آدم‌ها موجودات عجیبی‌ هستیم  وقتی‌ میگوییم تنهایم بگذار
یعنی‌ ، بیش از همیشه به وجودت احتیاج دارم