مترسک گفت ای گندم تو گواه باش مرا برای ترساندن آفریدند، اما من عاشق پرنده ای بودم که از گرسنگی مرد

راننده اسکناس مچاله را از من گرفت و پرسید: یک نفرید؟ مکثی کردم و بی حوصله گفتم: بله آقا، خیلی وقته!

برای آدم نابینا شیشه و الماس یکیه، اگه کسی قدرتو ندونست فکر نکن که تو شیشه ای، اون نابیناست

کبوترهای خانه بی قرارند، به شوقت لحظه ها را میشمارند، پرستوی دلم در حال کوچ است، جهان بی تو برایم هیچ و پوچ است

بین رویای شبانه جستجویت میکنم، ….. عشق منی هر لحظه بویت میکنم، من تمام غصه ها را قربانی یک تار مویت میکنم

آغوشت را باز کن تا لحظه های تنهایی را با تو دمساز کنم، تا در امواج نگاهت غوطه ورگردم! تا آشفته خیالم با تو آرامش گیرد

توی کلبه توی بیشه رو بخار پشت شیشه مینویسم تو عزیزی از گذشته تا همیشه

شاید فاصله ها بتوانند جسم ها و نگاهها را از هم دور کنند، ولی قدرت این را ندارند که قلب ها و یادها را از هم جدا کنند، همیشه به یادتم

یه روز میگیرمت و میبوسمت فوقش میرم جهنم، فوقش میشم ابلیس، بعد به خاطر اینکه یه ابلیس تو رو بوسیده توهم میایی جهنم اونجا پیدات میکنم دور از چشم خدا هرروز میبوسمت، وایی خدا چه بهشتی میشه جهنم