حیف این چشمهام که برای چون توی  بی وفا و بی ارزشی اشک ریخت!

و چه ساده دلم که هنوزم دوست داره

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

دل من همی داد گفتی گواهی که باشد مرا روزی از تو جدایی

دریغا دریغا که آگه نبودم که تو بی وفا در جفا تا کجایی

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

هرگز نشد بیای پیشم بگیری دستای منو / بدونی من عاشقتم گوش کنی حرفای منو

تو بی وفا بودی ولی اونی که برات میمرد منم / تا زنده ام دوست دارم اینم کلام آخرم

 
یاران به خدا که بی وفایی مکنید با عاشق دلخسته جدایی مکنید

یا آن که وفا می کنید تا آخر یا آنکه از اول آشنایی نکنید

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

کاش هرگز در محبت شک نبود تک سوارمهربانی تک نبود
کاش بر لوحی که بر جان دل است واژه ی تلخ خیانت حک نبود

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

از قدیما گفتن کوه هرگز به کوه نمیرسه بی وفایی کن ولی بدون آدم به آدم میرسه

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

یک روز فکر میکردم اگر او را با غریبه ای ببینم شهر را به  اتش میکشم  اما امروز برای دیدنش حاضر نیستم حتی کبریتی روشن  کنم

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

شنیدم سخن ها ز مهر و وفا ، لیک ندیدم نشانی ز مهر و وفایی

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

نیاز عاشقان معشوق را بر ناز می دارد تو سر تا پا وفا بودی ، تو را من بی وفا کردم

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

اگرچه نازنینان را وفا نیست / گلستانی چو باغ آشنا نیست
اگر بر چرخ هفتم پا گذارم / دلم یک لحظه از یادت جدا نیست

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

دلتنگم آنچنان که اگر ببینمت بکام ، خواهم که جاودانه بنالم به دامنت ، خواهم که جاودانه بمانی کنار من ، ای نازنین که هیچ وفا نیست با منت

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

وقتی فهمید میخوامش ، خندید و رفت التماس رو تو چشام دید و رفت
با تمام خوبیهام اون بی وفا  رنگ غم تو چشام پاشید و رفت

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

رفتم ، مرا ببخش و مگو او وفا نداشت راهی بجز گریز برایم نمانده بود
این عشق آتشین پر از درد بی امید در وادی گناه و جنونم کشانده بود

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

این همه مهربونی رو از تو چطور باور کنم ؟ توو این قحط وفا که عشق ، صورت کیمیا داره

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

مرا بازیچه خود ساخت چون موسی که دریا را فراموشش نخواهم کرد چون دریا که موسی را
خیانت غیرت عشق است وقتی وصل ممکن نیست چرا آشفته می خواهی خدایا خاطر ما را

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

با دلی که بویی از وفا نبرده است جور بیکرانه و بهانه خوشتر است
در کنار این مصاحبان خودپسند ناز و عشوه های زیرکانه خوشتر است

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

شمع اگر سوخت و به پروانه وفادار نبود من بر آنم که بسوزم به کنارت ، ای دوست

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

رسم ما آوارگان ترک وفای دوست نیست رسم ما دریا دلان خشکیدن احساس نیست

ما محبت را به نام دوست ارزان میکنیم تا صداقت زنده است ما هم رفاقت میکنیم