گرچه موریانه ها مشهورند به این که غذای خود را انتخاب نمی کنند اما در واقع می توانند کاملا انتخابی عمل نمایند.
در واقع علاوه بر انتخاب چوب از لحاظ سختی و خوشایند بودن ، گونه های مختلفی هستند که اندازه های خاص چوب را می پسندند که این یک راه اجتناب از رقابت با دیگر موریانه هاست.
چگونگی دقیق کنترل این اندازه گیری دانشمندان را متحیر ساخته اما این موجودات نابینا هستند و ابعاد قطعه چوب را قبل از آن که در داخل آن جای گیرند نمی سنجند.
محققان استرالیایی موریانه های چوب خشک (کریپتوترس دامستیکوس) را مورد بررسی قرار دادند تا دریابند چه فاکتورهایی تصمیم آنها را برای خوردن تحت تاثیر قرار می دهد.
این محققان قطعات چوب به اندازه های مختلف را در اختیار این حشرات گذاشتند و صداهایی که بهنگام حرکت و جویدن چوب ایجاد می کردند را ثبت نمودند.
موریانه ها قطعات کوچکتر چوب را ترجیح می دادند اما زمانی که دانشمندان ویبراسیون ها را در چوب تازه با اندازه مشخص ثبت کردند و این قطعات چوبی با اندازه های مشخص را به گروه جدیدی از موریانه ها دادند ، دریافتند که حشرات ترجیحا به نمونه هایی که صداهای «بلوک کوچک» را داشتند تونل زدند حتی زمانی که قطعه چوب واقعا بزرگتر بود.