تیتر : گزارش خواندنی بلومبرگ از تغییر جنسیت در ایران
خلاصه : تغییر جنسیت در ایران چه روندی را در پیش دارد؟
متن کل خبر : عصر ایران؛ وحید جعفریان – خبرگزاری بلومبرگ در گزارشی به بررسی موضوع تغییر جنسیت در ایران و کمک های مالی دولت در این خصوص پرداخت.
به گزارش عصر ایران این خبرگزاری می نویسد: “ناصر چندان اعتقادی به حکومت اسلامی ایران نداشت تا زمانی که بابت تبدیل شدن به یک زن کمک مالی دریافت کرد.”
خصوصیات این فرد از دوران کودکی با سایر همسن و سالان پسر متفاوت بود به نحوی که لباس های زنانه عمه خود را دزدکی برمی داشت و حتی آرایش می کرد.
در سن ۱۴ سالگی ناصر به والدین خود گفت می خواهد جنسیتش را تغییر دهد: “متوجه شدم که مشکل دارم و احتیاج داشتم این مشکل را از طریق عمل حل کنم.”
ناصر که اکنون ۱۸ ساله است و اخیرا تحت عمل جراحی تغییر جنسیت قرار گرفته می گوید: “در یک کلینیک جنوب شهر تهران تحت عمل قرار گرفتم و دو روز بعد به زنی با نام «هستی» تبدیل شدم.”
وی در خصوص اقدامات دولت درباره تغییر جنسیت معتقد است: “حتی اگر مطالب منفی زیادی درباره دولت گفته شود اما اقداماتی هم توسط آن صورت گرفته که مثبت است.”
براساس این گزارش هرچند در ایران میان زنان و مردان تبعیض وجود دارد و همجنس بازان با مجازات مرگ روبرو می شوند اما دولت قصد دارد امسال ۶ میلیارد ریال معادل ۶۴۷ هزار دلار برای کمک به عملیات تغییر جنسیت هزینه کند.
“مهدیس کامکار” یک روان شناس در تهران که با افراد دوجنسی سر و کار دارد معتقد است: “سیاست ها آنگونه که به نظر می رسد متناقض نیستند چرا که در جوامع سنتی فشار بیشتری برای پیروی از نقش های جنسی متعارف وجود دارد.”
وی افزود: “در فرهنگ های بسته یک فرد دوجنسی ترغیب می شود تا مسائلی را روشن کند که ابتدا از ظاهر فرد آغاز می شود.”
کامکار خاطرنشان کرد: “پوشیدن لباس جنس مخالف یا رفتار کردن همانند وی به حد کافی برای فرد دوجنسی رضایت بخش نیست.”
برپایه این گزارش “هستی” در یک خانواده مذهبی رشد کرده و از کودکی با پوشیدن لباس زنانه، آرایش و فر دادن موهای خود والدینش را متعجب کرده است.
در سن ۱۴ سالگی وی از یک مدرسه پسرانه در مشهد واقع در شمال غربی ایران اخراج شد تنها به این خاطر که رفتارش “غیراخلاقی” به نظر می رسید.
“هستی”با مشاهده مقاله ای در یک مجله محلی مطالب بیشتری درباره افراد دوجنسی یاد گرفت. وی سپس همانند بسیاری از ایرانیان برای یافتن پاسخ سئوالات خود که معمولا در خانه مورد بحث قرار نمی گیرد به اینترنت رجوع کرد.
هستی می گوید: “قبلا فکر می کردم یک همجنس باز هستم اما خوشبختانه اطلاعات زیادی به دست آوردم و متوجه شدم که در این حالت قرار ندارم.”
چهار سال طول کشید تا هستی جنسیت خود را تغییر دهد. وی در مغازه پوشاک دایی خود و سپس در یک کارخانه مشغول به کار شد تا پول کافی برای انجام عمل را پس انداز کند.
هستی در سن ۱۵ سالگی چهارده ماه آزمایشات پزشکی و روانکاری را پشت سر گذاشت تا مطمئن شود که دارای شرایط لازم برای تغییر جنسیت است.
در اردیبهشت ۸۵ گروهی از پزشکان اجازه عمل جراحی را صادر کردند.
“معصومه” مادر “هستی”در این باره گفت: “خیلی مشکل بود، هر شب دعا می کردم: خدایا! لطفا اجازه نده که این مساله رخ بدهد. اجازه بده که وی (ناصر)، پسر باقی بماند.”
هستی از سازمان دولتی بهزیستی تقاضای کمک مالی کرد و در آبان ماه امسال این سازمان ۳۵ میلیون ریال جهت عمل جراحی پرداخت کرد.
خانواده هستی سرانجام با درخواست وی موافقت کرد و پدرش تنها یک شرط پیش روی او گذاشت: “هستی باید چادر بپوشد.”
معصومه که خود نیز همواره چادر بر سر می گذارد اظهار داشت: “قبلا زمانی که هستی آرایش می کرد و بیرون می رفت خیلی در عذاب بودم چونکه فکر می کردم مردم با دید بدی به وی نگاه می کنند.”
عمل جراحی هستی که شامل بیرون آوردن اندام های تناسلی مردانه و جایگزینی آن با اندام زنانه بود ۹ ساعت به طول کشید.
“بهرام میر جلیلی”، دکتر وی یکی از ۱۰ جراج برجسته تغییر جنسیت در ایران است.
دکتر میرجلیلی می گوید: وی در طول ۱۲ سال گذشته بیش از ۴۶۰ عمل جراحی را انجام داده است.
به نوشته بلومبرگ ایران در سال ۱۹۸۴ تحت یک فرمان صادره توسط آیت روح الله خمینی اینگونه عمل های جراحی را مجاز اعلام کرد.
“محمد مهدی کریم نیا”، یک روحانی که رساله ای در خصوص “حقوق و وظایف ترانس سکشوال ها” به رشته تحریر درآورده می گوید: “دولت افراد دوجنسیتی را به عنوان افرادی تلقی می کند که در یک جنس اشتباه «گرفتار» شده اند.”
سازمان بهزیستی ایران در حال بررسی ۱۶ تقاضای کمک مالی از سوی افراد دوجنسی است.
حسن موسوی چالاک ، رییس دفتر امور آسیب دیدگان سازمان بهزیستی گفت: “افراد ترانس سکشوال و دوجنسی مورد نکوهش قرار ندارند، بلکه آنها همچون هر شهروند دیگری دارای حقوق هستند.”

هستی می گوید: در زمانی که پسر بوده چند بار به دلیل پوشیدن لباس های جین تنگ در خیابان بازداشت شده است اما اکنون راضی است.

اما آیا انسان اگر امکانات در اختیارش بود و دلش خواست باید دست به هر گناه و جنایتی بزند ؟
واقعا جای تاسف دارد