یک زن اهل کامبوج که هجده سال در جنگل زندگی کرده و در سال ۲۰۰۷ پیدا شده و به جمع خانواده بازگشته، آرزو دارد دوباره به حیاتوحش برگردد.
«روکوم پنگینگ» در سال ۱۹۸۹ در هشت سالگی و در زمان چرای بوفالوها در مرز ویتنام گم شده بود. والدین او سالها به امید دیدار دوباره او تمام جنگلهای منطقه را به دنبال وی گشتند، زمانی که دیگر کاملا ناامید شده بودند، یک کشاورز محلی در سال ۲۰۰۷ در حالی او را یافت که گرسنه و کثیف به دنبال دزدیدن غذا از مزرعه بود.
وقتی او پیدا شد تنها میتوانست چند کلمه نامفهوم از دهان خود خارج کند و کاملا وحشی به نظر میرسید. «ساللو» پدر این دختر میگوید؛ او مثل یک حیوان صدای بیمعنی از دهان خارج میکرد و کاملا عوض شده بود.
ولی از آنجایی که ساللو یک پلیس است از روی جای زخم روی صورت، دختر را شناخت. با وجود تلاشهای بیدریغ خانواده، روکوم پنگینگ به سختی میتواند خود را در میان انسانها نگه دارد. او دوست دارد دوباره به جنگل برگردد و یک ماه غذای کافی نخورد به طوری که خانوادهاش مجبور شدند او را در بیمارستان بستری کنند و کادر بیمارستان هم برای نگهداشتن او مشکل داشتند، زیرا او مرتب میخواست فرار کند.
پدر او میگوید:
«ما باید همیشه دستش را بگیریم وگرنه فرار میکند.» وضعیت روحی و روانی او به گونهای است که خانوادهاش نمیدانند با او چه کنند. او فقط میخواهد به جنگل برگردد و نسبت به زمانی که پیدا شد ضعیفتر و لاغرتر شده است. جنگلهای کامبوج یکی از انبوهترین جنگلهایی است که در گذشته قبایل بسیار زیادی در آن زندگی میکرده اند.