وی در مورد محدودیت واگذاری سرویس‌های نسل سوم و چالش‌های حاکمیتی و فرهنگی در این باره خاطرنشان کرد: این فناوری می‌تواند ابزار موثر و مفیدی برای تبلیغات و ارائه خدمات ارزش افزوده باشد که نیازمند تلاش نهادهای متولی کشور و اپراتورها برای استفاده از این فضا هستیم. در این راستا نیز ما کارگروه فرهنگی تشکیل داده و در جهت سرویس‌های ارزش افزوده فرهنگی مکاتبات لازم را با نهادهای مربوطه داشته‌ایم.
Share

طیف فرکانس‌های رادیویی این روزها بسیار پیشرفته شده‌اند و بدون آنکه نیاز به افزایش فرکانس درآن‌ها باشد، می‌توانند سرعت ارسال و دریافت اطلاعات را بالا ببرند. زمانی که یک طیف رادیویی فعالیت خود را آغاز می‌کند، انتشار اطلاعات توسط آن بسیار قوی‌تر از دریافت سیگنال‌ها صورت می‌گیرد. این فرایند مانند گفت‌وگو میان دو فرد است. زمانی که شما در حال صحبت کردن هستید، گوش دادن به صحبت‌های فرد مقابل غیرممکن است. این فرایندی است که از پیدایش رادیو تا امروز دنبال می‌شده است. اما فناوری جدید به گونه‌ای است که می‌توان به صورت همزمان به ارسال و دریافت اطلاعات پرداخت.
به علاوه، این فناوری سرعت دریافت و ارسال اطلاعات و سیگنال‌ها را تا دو برابر نسبت به فناوری پیشین افزایش داده است.

این ابررایانه قابلیت اتصال به شبکه ابررایانش ملی (گرید) را دارد و می‌تواند نظارت یکپارچه بر اجزای سخت افزاری و سخت افزاری داشته باشد.
این مرکز پردازش فوق سریع همچنین قابلیت ارائه خدمات به دانشگاه‌ها، مراکز تحقیقاتی و مراکز صنعتی کشور را دارد و در آینده نزدیک دامنه آن به کلیه مراکز علمی منطقه نیز گسترش می‌یابد.
این ابررایانه همچنین قادر است مسائل عملی و مهندسی را که نیاز به محاسبات قوی و پیچیده دارد حل کند به همین دلیل از آغاز طراحی این سیستم یک تیم متخصص بر روی پیاده سازی نرم افزارهای مورد نیاز مراکز عملی و دانشگاهی و همچنین بخش صنعت فعالیت می‌کنند به طوری که تا کنون بیش از ۶۰ نرم افزار کاربردی مانند نرم افزارهای مهندسی، نرم افزارهای دینامیک مولکولی، نرم افزارهای erpو crn، نرم افزارهای renderingو نرم افزارهای پایگاه داده‌ها بر روی این سیستم نصب شده است.

وی از افزایش ظرفیت و تنوع تعداد سرویس های قابل ارائه روی شبکه اینترنت خبرداد و گفت: این سرویس ها به زودی اعلام می شود.

در ایستگاهحمایت و خدمات پس از فروش (Nokia Care) بازدیدکنندگان از چگونگیضمانت‌نامه‌های رسمی در ایران مطلع شده و پاسخ سوالات خود را در زمینهخدمات دریافت می‌کنند.
علاوه بر این، آنها با سرویس پیامکی، سرویسآنلاین و تلفن‌های مرکز خدمات نوکیا برای اطمینان از اصالت گارانتی گوشینوکیای خود آشنا شده و نیز این فرصت را دارند که به صورت آنلاین گارانتیگوشی خود را چک کنند

سطحمونوکسید کربن در شهرها با به کارگیری مبدل های کاتالیزوری در خودروها کهتمام گاز را به دی اکسیدکربن تبدیل می کند، بسیار کاهش یافته است. اگرچهاین ماده هنوز به عنوان یکی از رایج ترین سموم کشنده در جهان شناخته می شود

پرفسور اریک نهولد، استاددانشگاه وین اتریش و دانشگاه اشتوتگارت آلمان، که در جریان «سمپوزیم بین المللی هوش مصنوعی و پرداز سیگنال» به ایران آمده بودند در مصاحبه ای اختصاصی با مشرق، مشکلات اساسی اینترنت را مطرح و نقش سیاست های پشت پرده در این رسانه ارتباطی را، تبیین نمود .

-با تشکر از این که دعوت ما را برای مصاحبه پذیرفتید، بهتر است از این نقطه آغاز کنیم که شما تا چه حد به حریم خصوصی در اینترنت اعتقاد دارید و نقش دولت ها را در حراست از آن چه گونه ارزیابی می کنید؟

-ببینید در اینترنت تقریباً چیزی به نامِ حریم خصوصی وجود ندارد. من هر ایمیلی که می فرستم فرض می کنم قابل دسترسی برای همه است و شما هم مطمئن باشید این گونه است. دولت ها هم تا آن جا که بتوانند قدرت نفوذ خود را در این حریم حفظ می کنند تا در موارد لازم به آن وارد شوند، البته اگر حریمی وجود داشته باشد .

-یعنی منظورتان این است که دولت ها اینترنت را کنترل می کنند؟

-مطمئن باشید. امروز که من به این جا آمدم (آزمایشگاه های رایانه ی دانش گاه صنعتیِ شریف) می بینم که در ایران خیلی از سایت ها مسدود هستند و بلاک شده اند؛ اما همه می دانند چه طور آن را دور بزنند و از فیلترینگ عبور کنند. وضعیت در کشورهای اروپایی به ظاهر ساده تر و در حقیقت بسیار امنیتی تر است.

این جا شاید تعداد سایت های فیلترشده زیاد باشد اما همه آن را دور می زنند و به آن دسترسی دارند و هیچ کس به خاطر دسترسی به این سایت ها دستگیر نمی شود. اما من به خاطر دارم که در اتریش یک مقام بلندپایه ی امنیتی به آزمایشگاه من آمد و اطلاع داد که چهار روز پیش یک نفر از این جا به یک سایت زوژیالِن ناسیونالیزم (حزب نایتزی یا نازی که رهبر و پیشوایش هیتلر بود) دسترسی پیدا کرده و پدر آن فرد را دستگیر کردند. می بینید که تنها چهار روز برای دولت زمان برده که آن را پیگیری کنند و این نشان از کنترل شدید شهروندان توسط دولت دارد .

-یعنی می فرمائید که در کشورهای اروپائی دولت حریم خصوصی را مورد تهدید قرار می دهد؟ این کنترل تا چه حد گسترده است؟

- خیلی بیشتر از آن که تصورش را بکنید. در اتریش -کشوری که تنها هشت میلیون نفر جمعیت دارد- نزدیک به دوهزار نیروی پلیس برای اینترنت گماشته شده اند. پس می بینید که در کشورهای اروپایی نیز دولت برای مبارزه با تهدیدهای بالقوه مثل نژادپرستی دست به هرکاری می زند .

- با این تفاسیر، آیا ممکن است ایمیل های شما توسط دولت کنترل شود؟ آیا ایمیل ها کد نگاری می شوند؟ چه گونه دولت های غربی می توانند ای میل های کد نگاشته شده را بخوانند؟

- همان طور که گفتم من فرض می کنم که تمام مطالبی که رویِ اینترنت می فرستم را تمامی افراد،از جمله دولت هامی توانند بخوانند. ببینید، قضیه به آن زیبائی که تبلیغ می شود نیست! ایمیل های رایج و رایگان اصلاً رمزنگاری نمی شوند که این شاید به خاطر ماهیت امنیتی دولت آمریکا باشد. و آن هائی که رمزنگاری می شوند آن قدر ضعیف هستند که دولت ها به راحتی می توانند رمز آن ها را بشکنند !

-نمی شود سروری ساخت که پایگاه داده ی آن با قدرت بالائی رمز نگاری شده باشد؟

-شما خیلی خوش بین هستید! به هیچ وجه! ببینید؛ در کشورهای اروپائی مثلاً فرانسه قانونی وجود دارد که شما حق ندارید اطلاعاتتان را به طریقی رمز نگاشت سازید، که دولت نتواند آن را بشکند و این مطلب در فرانسه جزء نص صریح قانون است. یعنی شما قانوناً حق ندارید اطلاعاتتان را از دولت مخفی کنید یا به طریقی رمزنگاری کنید که برای دولت غیر قابل دسترس باشد.

البته شاید این خوش بینی شما به شرایط کشورتان -ایران- مربوط باشد. در ایران تعداد سایت ها و فعالیت هایِ ممنوع زیاد است و گستره ی مردمی که به فعالیت هایِ ممنوعه می پردازند قشر بزرگی از جامعه است. بنابراین کنترل آن برای دولت سخت می شود. اما در کشورهایِ اروپائی تعریف فعالیت هایِ ممنوعه محدود است و تعداد کمی به آن روی می آورند و به همین دلیل خیلی کنترل شدید، و نتایج آن قهرآمیزاست .

-در آمریکا وضعیت چه گونه است؟

- به نظر من، در آمریکا وضعیت به مراتب بدتر است. با توجه به محدودیت های خاص امنیتی این کشور همه می دانند که دولت ایالات متحده چقدر برای برخورد با تروریسم به کنترل مردم از جمله در اینترنت می پردازد. به طور مثال هر سیستم رمز نگاری یک کلید رمز دارد که هرچقدر طولانی تر باشد، شکستن رمز سخت تر می شود؛ و در آمریکا قانونی وجود دارد که این کلید نمی تواند از ۱۲۸بیت بلندتر باشد .

-پس حریم خصوصی در اینترنت کاملاً مورد تهدید است؟

- ببینید اینترنت بر اساس اصل  "اعتماد" و دسترسی همگان به همه چیز بنا شده و این به خاطر تاریخچه ی آکادمیک آن است. و این اصل (اعتماد) در فضای آکادمیک برقرار است و شما می توانید به همگان اعتماد کنید. امّا در کل جامعه نمی شود به همه اعتماد کرد و اقداماتی که برای محدودکردن دسترسی دیگران و برقراری حریم خصوصی در این محیط انجام شده، با بنیان اینترنت سازگار نیست چون در ابتدا این شبکه برای انتقال داده های علمی استفاده شد و برای آن تیون شده نه برای اطلاعات شخصی .

-خب با این تفاسیر، فلسفه ی پس انگاشتی اینترنت بیشتر به لیبرال دموکرات است یا سوسیالیزم؟

-در ابتدا هیچ کدام. اولاً شما باید در ابتدا این مکاتب را خوب بشناسید . سوسیالیزم بسیار به کمونیزم نزدیک است و تقریباً این دو در واقع یک چیز با دو نام متفاوت اند.

از دیگر سوی، لیبرالیزم هم در خدمت امپریالیزم بوده و هردوی این مکاتب فلسفی-سیاسی، نهادهای قدرت مرکزی دارند، یعنی به جای پخش کردن قدرت و آزادی بین مردم (حتی در سوسیالیزم که ادعای آن را دارد) آن را در جامعه ای محدود متمرکز می کنند.

اینترنت در ابتدا با ماهیتی آزاد رشد یافت و به خاطر غیر هندسی بودن آن، آزادی را گسترش داد. اما بعدتر در همین عرصه شرکت های بزرگ رشد کردند و غول هائی نظیر مایکروسافت و گوگل به سمت انحصار پیش رفتند و اینترنت نیز مثل لیبرالیزم مهد قدرت گرفتن قدرت ها شده است .

-چگونه این شرکت ها حریم خصوصی و آزادی شما را سلب می کنند؟

- با محدود کردن حق انتخاب. الان شاید یک شرکت کوچک پیدا شود که ایده های خوبی داشته باشد اما معمولاً یا شرکت های بزرگ آن را می بلعند و یا او را ورشکست می کنند و این پدیده ایست که در دنیای لیبرالیزم اتفاق می افتد.

از دیگر سوی، آن ها هرچه که بخواهند را در معرض چشم شما قرار می دهند. متاسفانه حریم اجتماعی در اینترنت تعریف نشده است و نوه ی من به فیس بوک و همه ی اطلاعات غیراخلاقی آن دسترسی دارد و این مشکل بزرگی برای جامعه است .

-پس این شرکت ها قدرت زیادی دارند. آیا تا به حال به این قدرت جهت دهی شده است؟

 -بله فکر می کنم در انقلاب های اخیر کشورهای عربی این طور باشد. البته این اعتقاد شخصی من است. اما در این عرصه، فن آوری تبدیل به مدیومی شده که این امکان را فراهم آورد تا این انقلاب ها از خارج آن کشورها هدایت شود. من اعتقاد دارم این انقلابها در خارج از خاک کشورهای عربی آموزش داده و تقویت شده اند .

-آیا مثال دیگری از اعمال قدرت سرمایه در عرصه ی فن آوری می شناسید؟

-بله، به طور مثال یک ژورنالیست آزاد نیست. در غرب بنگاه های خبری به اسپانسرهای تبلیغاتی وابسته اند و این شرکت ها محتوای خبری را کنترل می کنند .

-این اعمال قدرت فقط به شرکت ها محدود است؟

-نه دولت ها نیز دخالت می کنند. مثلاً در اتریش معمولاً به کشته های غیر نظامی در عراق و افغانستان اشاره نمی کنند. و افکار عمومی مشغول آن نمی شود .

-چرا در اتریش کشوری که در عراق دخالت ندارد چنین سانسوری رخ می دهد؟

-خب آمریکا نمی خواهد اتحادیه اروپا خیلی قدرتمند گردد و اهرم های فشار خویش را برای جلوگیری از افزایش قدرت اروپا در دست خود نگه می دارد و در بعضی مسائل با همدیگر به توافق می رسند .

-یعنی در مسئله ی کنترل ذهن؟ با سانسور خبری؟

-کنترل ذهن شاید واژه ی درستی نباشد، "کنترل عقیده" واژه ی درخوری است. یا شاید «جهت دهی عقیده». به هر حال در اروپا با ترساندن غیرواقعی شهروندان از تروریسم با استفاده از کنترل رسانه، به این کنترل عقیده جامه ی عمل می پوشانند .

-نقش فن آوری و اینترنت در این میان چیست؟

-اینترنت در ابتدا کمی معادلات را به هم زد. ساختارهای مستقلی در آن تشکیل شدند که به فعالیت بدون مرز و آزاد انسان ها جامه ی عمل می پوشاندند؛ امّا امروزه، اینترنت نقش همان کنترل رسانه را ایجاد می کند. یعنی برخی جریانات با استفاده از نهادهای قدرت در اینترنت پا می گیرند و قوی می شوند .

-این کنترل عقیده برای چه لازم است؟

-ببینید یک واقعیت را نمی توانید کتمان کنید. حتی در کشورهایی نظیر اتریش که مرتبه ی بالائی در رتبه بندی رفاهی کشورها دارد، بسیاری از مردم راضی نیستند و این نارضایتی کمی خطرناک است و نباید به سمتی برود که موجودیت کشور یا منافع قدرت های بزرگ و شرکت ها را مورد تهدید قرار دهد. این کنترل بدون واردشدن به عرصه ی اینترنت ممکن نیست.

یک واقعیت دیگر هم هست در کشوری نظیر آلمان طبقه ی متوسط رو به کاهش است؛ و من فکر نمی کنم که این افراد به طبقه ی مرفه بپیوندند! پس واضح است که طبقه ی پائین در حال گسترش است. البته شما می توانید خودتان صحت این گفتار را بررسی کنید اما من این گونه گمان دارمکه برای جلوگیری از نارضایتی و حفظ قدرت باید کنترل نظر داشته باشیم .

-آیا طبقه ی ضعیف تر معمولاً محافظ کار نیست؟ بدین ترتیب با بزرگ شدن طبقه ی ضعیف نیازی به کنترل نظر حس نخواهد شد .

-خیر، شاید در کشور شما ایران این طور باشد و اکثر طرفداران دولت از طبقه ی پائین باشند. نمی دانم این جا چه طور است ولی در اروپا طبقه ضعیف معمولاً رادیکال تر هستند و این روند رو به کاهشِ طبقه مالیات دهنده و کارکُن طبقه ی متوسط، به اقتصاد ضربه می زند .

-بدین ترتیب آیا می توان برداشت کرد که باید از قدرت اروپا و آمریکا کاسته شود؟

-بله. اقتصاد آمریکا تنها به خاطر قدرت نظامی و قطب بودنش کماکان اقتصاد اول دنیاست. امریکا به واسطه قدرت نظامی کنترل بزرگی بر عرصه های مختلف دارد و حتی اگر از این قدرت استفاده نکند، این قدرت جلوی روند رو به رشد شرکت هایی که به سمت تولید در چین می روند را می گیرد.

تقریباً همه می دانند تولید در چین کم هزینه است و ساختار اقتصاد آن برای تولید ساخته شده است. چین از معدود کشورهائی ست که در آن طبقه ی متوسط رو به رشد است و آمریکا باید به طریقی جلوی فرار شرکت ها به چین را بگیرد .

-این مسائل چه گونه به فن آوری و اینترنت ربط پیدا می کند؟

- وقتی مردم همه ی حرف ها، گفتگوها، ملاقات ها، نامه ها و … خود را در اینترنت قرار دهند، و با مجازی تر شدنِ جامعه، کنترل عقاید راحت تر می شود .

-و سخن آخر؟

- در حال حاضر استفاده از اینترنت رو به رشد است و به خاطر افزایش حضور انسان ها در مدیوم مجازی (نسبت به حضور فیزیکی) لزومِ این کنترل اثبات می شود.

در کشورهای اروپایی دولت ها بیشتر به کنترل قشر کوچک مصرف کنندگان موارد ممنوعه و هدایت محتوای آزاد مصرفیِ عامّه (مثل رسانه های خبری و فیس بوک) روی آورده اند. ولی در کشور شما ظاهراً برعکس است.

یک لطیفه ی مشهور در زمان جنگ سرد در مورد فن آوری و خبررسانی بیان می شد:

روزی یک نفر اخبار دولتی آمریکا و اخبار فدراسیونِ شوروی را شنید و متوجه شد کاملاً متناقض بوده و نمی دانست کدام درست است . پرسید که فرق این دو خبر چیست؟ و دانشمندی توضیح داد که هردوی این ها دروغ هستند و هردو کاملاً شبیه هم هستند. تنها تفاوت این است که مردم آمریکا اخبار کشورشان را باور می کنند امّا مردم شوروی اخبار کشورشان را باور نمی کنند.

اینجا به نوعی می توان فهمید که فن آوری ارتباطات و کنترل رسانه های خبری مهم تر از خود پیشرفت فن آوری است!

۱٫ عدم استفاده از سیستم امنیتی نرم‌افزارها
شاید شما فکر کنید نیازی به آنتی‌ویروس (نرم‌افزارهایی که سیستم رایانه را در مقابل ویروس‌ها، بدافزارها و دیگر نرم‌افزارهایی که بدون اطلاع کاربر بر روی سیستم رایانه نصب و راه‌اندازی می‌شوند، محافظت می‌کند) ندارید و فقط به این اکتفا کنید که سایت‌های مورد استفاده‌تان را می‌شناسید و روی لینک‌های ناآشنا کلیک نمی‌کنید و ای‌میل‌های غیرعادی را باز نمی‌کنید. اما بهتر است از هر محافظی- هر چیزی- استفاده کنید تا سیستم‌تان را در مقابل هکرهایی که از وجود شما خوشحالند (!) و درست شما را هدف قرار داده‌اند، حفاظت کنید. برای شروع می‌توانید از نسخه‌های رایگان آنتی‌ویروس‌ها استفاده کنید.

۲٫ تنبلی در تهیه فایل پشتیبان (بک‌آپ)
بعضی‌ها با افتخار اقرار می‌کنند که هیچ اعتقادی به تهیه فایل پشتیبانی ندارند و بدترین موضوع این است که خودشان هم می‌دانند کار بدی است و معمولا اعتراف‌شان را این‌طور آغاز می‌کنند که: "می‌دانم کار بدی می‌کنم اما …". این دسته افراد بهتر است یادشان باشد که تمام هارددیسک‌های رایانه‌ها بالاخره روزی از کار خواهند افتاد و هارد شما هم استثنا نیست! پس تا دیر نشده دست به کار شوید و برای آشنایی با این کار از خودآموزهایی که در اینترنت پیدا می‌شود، کمک بگیرید.

۳٫ دست‌کم گرفتن بک‌آپ
تصور کنید دزد به خانه‌تان آمده و لپ‌تاپتان را دزدیده، اما شما چندان ناراحت نمی‌شوید؛ چراکه دیشب از تمام فایل‌هایتان بک‌آپ گرفته‌اید… اما نه! بک‌آپ را روی حافظه جانبی ذخیره کرده بودید که درست کنار لپ‌تاپتان بود و آقای دزد آن را هم برده! پس حالا می‌توانید بنشینید و یک دل سیر گریه کنید؛ هم به حال لپ‌تاپ نازنین‌تان و هم تمام اطلاعاتی که روی بک‌آپ درایوتان ذخیره داشتید. اما اگر بک‌آپ‌تان را در مکان دیگری نگه داشته بودید، قطعا حال و روز بهتری داشتید؛ پس بهتر است چند بک‌آپ از اطلاعات‌تان داشته باشید و در چند مکان متفاوت نگهداری کنید تا در چنین مواقعی خود را سرزنش نکنید.

۴٫ پاسخ دادن به هرزنامه‌ها!
هیچ‌وقت تا به حال از خودتان پرسیده‌اید که چرا حجم هرزنامه‌ها (اسپم‌ها) هر روز بیشتر از روز قبل می‌شود و این کار چه سودی برای فرستنده‌های این هرزنامه‌ها دارد؟ خب پاسخ این سوال کاملا واضح است: تا زمانی که تعداد زیادی از دریافت‌کنندگان هرزنامه‌ها به این نامه‌ها علاقه و توجه نشان می‌دهند، این روند صعودی ادامه خواهد داشت. شما به سادگی می‌توانید با کلیک بر روی لینک "حذف من" (remove me)، پاسخ دندان‌شکنی به این‌گونه ای‌میل‌ها بدهید. البته اگر این هرزنامه‌ها از سوی برندهای معتبر فرستاده شده، ارزش یک‌بار دیده شدن را دارند! این شعار را سرمشق خود قرار دهید: "اگر شما بخشی از راه‌حل نیستید، پس بخشی از مشکل خواهید بود". برای رفع مشکل هرزنامه‌ها هم می‌توانید از سیستم مبارزه با هرزنامه که در ایمیل‌تان تعبیه شده، کمک بگیرید.

۵٫ حرکت با رایانه روشن
اگر در خانه عادت دارید همان‌طور که با رایانه کار می‌کنید، آن را بغل گرفته و از این طرف به آن طرف ببرید، هیچ اشکالی ندارد اما به خاطر خودتان هم که شده، این کار را با رایانه محل کارتان نکنید. هارد درایوهای چرخشی رایانه‌ها، به راحتی آسیب می‌بینند، به خصوص اگر در مکان‌های محدود و کوچک قرار بگیرند که خیلی سریع "داغ می‌کنند". بنابراین بهتر است رایانه محل کار را همان‌طور که روشن است، از این سو به آن سو نبرید و در خودرویتان نگذارید که بد می‌بینید! سعی کنید حتما قبل از جابجا کردنش، آن را خاموش کنید. اصولا ویندوز، تنظیماتی را برای دکمه پاور رایانه‌ها قائل شده که هم‌زمان با بستن لپ‌تاپ، رایانه را به طور خودکار خاموش کند.

۶٫ استفاده از لپ‌تاپ در تخت‌خواب
اگر عاشق این هستید که در تخت‌خواب لم دهید و لپ‌تاپ‌تان را روی تشک بگذارید و روشن کنید، بهتر است به این نکته دقت کنید که بالش و تشک‌های پف‌دار، جلوی خروجی هوای لپ‌تاپ را گرفته و با ممانعت از تهویه هوا، رایانه را داغ می‌کنند. پس بهتر است یک میز یا پایه کوچک زیر لپ‌تاپ‌تان قرار دهید تا بین بالش و خروجی هوای رایانه فاصله ایجاد شود. در ضمن، اگر در حالت نامتعارفی به کار با رایانه و تایپ بپردازید، مسلما از لحاظ فیزیکی آسیب خواهید دید. پس نکات ارگونومیک را هم از یاد نبرید!

۷٫ چاپ همه چیز!
در حال حاضر همه‌نوع ابزاری برای ذخیره دیجیتال اطلاعات وجود دارد، پس چه نیازی به چاپ (پرینت) کردن آن‌هاست؟ حتی فرم‌هایی را که نیاز به امضا دارند، می‌توان با گزینه "امضای دیجیتال" به سرانجام رساند. حتی می‌توان برای انتقال یا آرشیو کردن فایل‌ها نیز، یک نسخه PDF از آن‌ها تهیه کرد.

۸٫ بردن دوربین به ساحل دریا
وجود یک دانه ماسه در شاتر یا مکانیزم زوم دوربین، کافی است تا دوربین‌تان را جزغاله کند! اگر مجبور به عکاسی از ساحل دریا هستید، دوربین را در یک قاب "ضدآب" یا یک کیف پلاستیکی قرار دهید. بهتر از همه این است که یک دوربین ضد آب تهیه کنید.

۹٫ گذاشتن لپ‌تاپ در خودرو
اگر شما هم از آن دسته افرادی هستید که لپ‌تاپ را روی صندلی خودرو رها می‌کنید و تنها به قفل کردن درب‌های خودرو اکتفا می‌کنید، خیلی خوش‌شانسید که هنوز لپ‌تاپ‌تان را ندزدیده‌اند! چراکه کافی است شیشه خودرویتان را با ضربه‌ای خرد کنند. البته اگر فکر می‌کنید خیلی زرنگ هستید و لپ‌تاپ‌تان را درست وسط خیابان- جایی که از ماشین پیاده می‌شوید و پارک می‌کنید- داخل صندوق می‌گذارید که جلوی چشم نباشد، باز هم اشتباه بزرگی می‌کنید. یادتان باشد همیشه کسانی هستند که بدون جلب توجه شما، مواظب رفتارتان هستند و منتظر فرصتی برای سرقت اموال با ارزش لحظه‌شماری می‌کنند. در ضمن باز کردن صندوق به مراتب راحت‌تر از شکستن شیشه اتومبیل است! پس حداقل اگر راه دیگری جز قرار دادن لپ‌تاپ در صندوق ندارید، قبل از حرکت و در همان پارکینگ منزل‌تان این کار را انجام دهید و آن را تا حد امکان در گوشه از صندوق مخفی کنید. اما بهترین راه، همراه بردن لپ‌تاپ است.

۱۰٫ تمام ای‌میل‌های من!
اگر تا به‌حال هیچ‌کدام از ای‌میل‌های دریافتی‌تان را پاک نکرده‌اید، باید به شما تبریک گفت! با این کار تقریبا هیچ‌وقت نمی‌توانید دنبال پیغام‌های مورد نظرتان بگردید! مگر اینکه آن‌ها را دسته‌بندی کرده و با نام‌گذاری‌های واضح، یک آرشیو درست و حسابی از پیغام‌های الکترونیک‌تان تهیه کرده باشید. البته بهتر است به کلید "حذف" (Delete) هم کمی بیشتر توجه کنید!

۱۱٫ از کلیدهای میان‌بر غافلید
آیا می‌دانستید که هنوز هم افراد زیادی نمی‌دانند که Ctrl+C همان کپی و Ctrl+V همان جاگذاری یا پیوست (paste) است؟ قاعدتا لازم نیست تمام کاربران رایانه تمام کلیدهای میان‌بر ترکیبی با Alt و Ctrl و Shift را یاد بگیرند، اما هرچه بیشتر با Alt-F4 ها آشنا شوید، زودتر کارتان تمام می‌شود! همین حالا شروع کنید و چند میان‌بر برای خاموش کردن رایانه و … و همچنین میان‌برهای ویندوز ۷ را یاد بگیرید.

۱۲٫ نصب بیش از حد برنامه‌های ناکارآمد
"چرا ویندوز من این‌قدر کند است؟" اگر کمی دقت کنید، خواهید دید که شما چند برنامه با یک کارآیی نصب کرده‌اید که همین باعث آسیب دیدگی ویندوزتان شده. پس بهتر است تا جایی که می‌توانید، این برنامه‌های غیرضروری را پاک کنید.

۱۳٫ دور انداختن رسیدها
تجربه ثابت کرده که همیشه وقتی رسید خرید سخت‌افزاری را دور می‌اندازیم، همان سخت‌افزار صدمه دیده و نیاز به تعمیر پیدا می‌کند؛ اما چون به کاغذ خرید و برگه ضمانت دسترسی ندارید، دیگر نمی‌توان از خدمات پس از فروش دستگاه مورد نظر استفاده کرد. پس بهتر است رسیدتان را نگه دارید که بعدا پیشمانی سودی نخواهد داشت.

۱۴٫ وقتی رایانه‌تان قهوه‌ای می‌شود!
مسلما وقتی مقداری قهوه، چای یا هر مایع دیگری روی لپ‌تاپ‌تان بریزد، طرف کاملا اعصابش به هم می‌ریزد. اما توصیه‌های وجود دارد که می‌تواند در چنین شرایطی کارساز باشد: به محض اینکه مایعی روی رایانه‌تان ریخت، آن را سریع کاملا تمیز کنید. اما در اینترنت به دنبال "توصیه‌هایی برای تعمیر اورژانسی" بگردید تا بتوانید سخت‌افزارهای دستگاه را نجات دهید.

۱۵٫ ذخیره پوشه‌ها در مکان‌های مختلف
آیا زمانی که قبض برق به دست‌تان می‌رسد، آن را به هر گوشه‌ای که دم دست‌تان باشد، پرت می‌کنید؟ مسلما این‌طور نیست. پس با پوشه‌های اطلاعات‌تان هم بهتر برخورد کنید و درست مثل دسته‌بندی ای‌میل، آن‌ها را دسته‌بندی کنید.

۱۶٫ بازدید از ویکی‌پدیا
اگر برای کسب اطلاعات مجبور به استناد به سایت‌هایی مانند ویکی‌پدیا هستید که کاربران اینترنت می‌توانند اطلاعاتش را تکمیل کرده یا حتی تخیلات‌شان را به جای اطلاعات در صفحه‌های مورد نظر بنویسند، بهتر است برای دریافتن اصل موضوع، روی پاورقی‌های صفحه‌ها کلیک کنید.

۱۷٫ ارسال آنلاین عکس‌های خصوصی و عمومی
وقتی قصد دارید عکس‌هایی از فضاهای عمومی یا حتی آلبوم شخصی تان را در سایت‌های اجتماعی بگذارید، بیشتر دقت کنید و به وضعیت تمام افرادی که در اطراف‌تان هستند توجه کنید تا بعدا از اظهار نظرات دیگران پشیمان نشوید! یا حداقل می‌توانید پروفایل‌تان را تصحیح کنید تا همه اعضای این شبکه‌ها به مسائل خصوصی شما دسترسی نداشته باشند.

۱۸٫ نادیده گرفتن مشخصات
در دنیای فناوری امروز، سه طبقه‌بندی برای هر محصولی وجود دارد: نسخه خام، نسخه‌ای برای کاربر و نسخه‌ای "نهایی" که هر کدام قیمت متفاوتی دارد. مشکل این است که در بسیاری موارد نسخه نهایی هیچ کاربری بیشتری نسبت به نسخه خام ندارد و حتی تجهیزات اضافه‌تری دارد که اصلا به درد کاربر نمی‌خورد؛ اما شما ترجیح می‌دهید نسخه گران‌ترش را بخرید چراکه واقعا به تفاوت‌هایش دقت نمی‌کنید. شاید متوجه شدن این تفاوت‌ها نیاز به ساعت‌ها جستجو و مطالعه اینترنتی داشته باشد؛ اما تمام این تلاش‌ها، ارزشش را دارد.

۱۹٫ یک رمز برای همه‌چیز
اگر رمز کاربری اینترنت، کارت‌بانک، گوشی موبایل، ایمیل و … شما همه و همه یک رمز واحد است، شما به شدت در خطرید و هر آن ممکن است اطلاعات آنلاین‌تان سرقت شود. البته نمی‌توان برای هر کدام از این موارد یک رمز خاص داشت اما حداقل می‌توان تعدادی رمز متفاوت داشته باشید و بهترین‌هایشان را برای کاربری‌های مهم‌ترتان بگذارید. نرم‌افزاری با عنوان "مدیریت رمز" (password manager) می‌تواند کمک‌کننده باشد.

۲۰٫ ای‌میل قابل عرضه
ایمیل دم‌دستی‌تان را به خبرنامه‌ها ندهید؛ منظور همان ای‌میلی است که به دوستان‌تان می‌دهید. ایمیل قابل عرضه، ای‌میلی است که هر دو هفته یک‌بار چک می‌شود و دقیقا همین موضوع علت ایجاد جی‌میل بود.

۲۱٫ قفل نکردن گوشی هوشمند موبایل
متاسفانه معمولا وقتی کسی یک گوشی موبایل پیدا می‌کند، اولین کاری که می‌کند این است که تمام تلفن‌های بین‌المللی‌اش را با آن شماره‌گیری می‌کند و دلی از عزا در می‌آورد. راحت‌ترین کار، تعبیه کردن یک پین‌کد است.