در آندولند: موفقیت مدیر بر اساس پیشرفت مجموعه تحت مدیریتش سنجیده می شود.
در ایندولند: موفقیت مدیر سنجیده نمی شود، خود مدیر بودن نشانه موفقیت است.

در آندولند: مدیران بعضی وقتها استعفا می دهند.
در ایندولند: عشق به خدمت مانع از استعفا می شود.

در آندولند: افراد از مشاغل پایین شروع می کنند و به تدریج ممکن است مدیر شوند.
در ایندولند: افراد مدیر مادرزادی هستند و اولین شغلشان در بیست سالگی مدیریت است.

در آندولند: برای یک پست مدیریت، دنبال مدیر می گردند.
در ایندولند: برای یک فرد، دنبال پست مدیریت می گردند و در صورت لزوم این پست ساخته می شود.

در آندولند: یک کارمند ساده ممکن است سه سال بعد مدیر شود.
در ایندولند: یک کارمند ساده، سه سال بعد همان کارمند ساده است، در حالیکه مدیرش سه بار عوض شده است.

در آندولند: اگر بخواهند از دانش و تجربه کسی حداکثر استفاده را بکنند، او را مشاور مدیریت می کنند.
در ایندولند: اگر بخواهند از کسی هیچ استفاده ای نکنند، او را مشاور مدیریت می کنند.

در آندولند: اگر کسی از کار برکنار شود، عذرخواهی می کند و حتی ممکن است محاکمه شود.
در ایندولند: اگر کسی از کار برکنار شود، طی مراسم باشکوهی از او تقدیر می شود و پست مدیریت جدید می گیرد.

در آندولند: مدیران بصورت مستقل استخدام و برکنار می شوند، ولی بصورت گروهی و هماهنگ کار می کنند.
در ایندولند: مدیران بصورت مستقل و غیرهماهنگ کار می کنند، ولی بصورت گروهی استخدام و برکنار می شوند.

در آندولند: برای استخدام مدیر، در روزنامه آگهی می دهند و با برخی مصاحبه می کنند.
در ایندولند: برای استخدام مدیر، به فرد مورد نظر تلفن می کنند.

در آندولند: زمان پایان کار یک مدیر و شروع کار مدیر بعدی از قبل مشخص است.
در ایندولند: مدیران در همان روز حکم مدیریت یا برکناریشان را می گیرند.

در آندولند: همه می دانند درآمد قانونی یک مدیر زیاد است.
در ایندولند: مدیران انسانهای ساده زیستی هستند که درآمدشان به کسی ربطی ندارد.

در آندولند: شما مدیرتان را با اسم کوچک صدا می زنید.
در ایندولند: شما مدیرتان را صدا نمی زنید، چون اصلاً به شما وقت ملاقات نمی دهد.

در آندولند: برای مدیریت، سابقه کار مفید و لیاقت لازم است.
در ایندولند: برای مدیریت، مورد اعتماد بودن کفایت می کند